Showing posts with label ကဗ်ာလိုလို ဘာလိုလို. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာလိုလို ဘာလိုလို. Show all posts

Friday, April 18, 2014

င့ါအတြက္ မျဖစ္တဲ့ နင္



မင္းဟာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ့ရင္

အဓိပၸါယ္ေတြကို ေဖာ္ျပႏုိင္တဲ့

ေခါင္းစဥ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဟာ ဂစ္တာေလးတစ္လက္ျဖစ္ခဲ့ရင္

သံစဥ္ေတြကိုဖန္ဆင္းေပးႏိုင္တဲ့

ဂစ္တာၾကိဳးေလးေတြ ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဟာ ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရင္

မင္းအလွကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တဲ့

ျပာလြင္လြင္တိမ္တိုက္ ျဖစ္ခ်င္တယ။္


မင္းဟာ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့ရင္

ေမႊးျမတဲ့ ရန႔ံလြင္လြင္ေလးကို ဖန္တီးေပးႏိုင္တဲ့

၀တ္ဆံပြင့္ဖတ္ေလးေတြ ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဟာရွပ္အက်ၤီေလးတစ္ထည္ျဖစ္ခဲ့ရင္

မင္းရင္မွာ အျမဲခိုတြယ္ခြင့္ရႏိုင္တဲ့

အိပ္ကပ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဟာ ႏွဳတ္ခမ္းေလးတစ္စံုျဖစ္ခဲ့ရင္

မင့္ႏွဳတ္ဖ်ားမွာ အခ်ိန္အမ်ားဆံုးတဲြခုိခြင့္ရတဲ့

စီးကရက္ေလးတစ္လိပ္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဟာ အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္ျဖစ္ခဲ့ရင္

လူေတြခ်စ္ေအာင္ ျပံဳးလဲ့ေတာက္ပေနႏိုင္တဲ့

ႏွဳတ္ခမ္းေလးတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဟာ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရင္

ေလဟုန္ကိုခြင္း မင္းလိုရာခရီးကိုပို႔ေပးႏိုင္မယ့္

အင္္အားျပည့္တဲ့ ေတာင္ပံတစ္စံု ျဖစ္ခ်င္တယ္။


မင္းဘယ္အရပ္ကိုသြားသြား 

မင္းေနာက္က တဖ၀ါးမခြာ အရိပ္လိုတြယ္ကပ္

မ်က္လံုးေလးတစ္ခ်က္အေ၀႔နဲ႔တင္

မင္းဆႏၵေတြျပည့္ေစဖို႔ ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္ေပမယ့္


ကုိယ့္အခ်စ္ရိပ္ေအာက္မွာ မေပ်ာ္လိုသူအတြက္ 

သြားလုိရာ သြားေစေတာ့ရယ္လို႕

ျပံဳးျပံဳးေလးသာ ၾကည့္ေနမိရဲ႕....


ႏွလံုးသားဒဏ္ရာအျပည့္နဲ႕

အရာရာ ရွံဳးနိမ့္ေနခဲ့သူမို႕

အႏုိင္ယူလိုသူေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကေစဖို႕.....



အားလံုးနဲ႕ ခပ္ခြာခြာ 

အေမွာင္ကမၻာမွာ 

ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲတိတ္တိတ္ေလးသာ....



ၾကားဖူးပါရဲ႕..

နာက္ဆံုးစကားေလးတစ္ခြန္းက

ဖူးစာဆိုတာ ဦးရာလူတဲ့လားကြယ္။။။။။။။။




photo credit: Google

တစ္ေန႕က်ရင္

တစ္ေန႔က်ရင္
ငါ့ဘ၀ကို ငါကိုယ္တိုင္ပဲ့ကိုင္လို႔
ငါ့လမ္းငါေလွ်ာက္ မိဘေနရာလည္း
ေရာက္ခ်င္ေရာက္ရလိမ့္မယ္။

တစ္ေန႔က်ရင္
ငါ့အသက္ေတြ ၾကီးရင့္လို႔
ငါအေလးထား ေလးစားရတဲ့ လူၾကီးေနရာလည္း
ေရာက္ခ်င္ေရာက္ရလိမ့္မယ္။

တစ္ေန႔က်ရင္
ဆံျဖဴသြားက်ိဳး အသားမတိုးေတာ့တဲ့
ပိန္ကံုးခ်ိနဲ႔ မေလးစားဖြယ္ အဖြားအရြယ္လည္း
ေရာက္ခ်င္ေရာက္ရလိမ့္မယ္။

တစ္ေန႔က်ရင္
မိသားစုကုိ အေရးထား မိဘကုိေလးစားသကဲ့သို႔
ငါ့အနာဂတ္ေတြက ငါ့အေပၚတူညီတဲ့ေရာင္ျပန္
ေပးခ်င္လည္းေပးၾကလိမ့္မယ္။

တစ္ေန႔က်ရင္
ငါမုန္းမိတဲ့ မိဘကိုမေလးစား မိသားစုကိုအေရးမထားတဲ့
အနာဂတ္မ်ိဳးကိုလည္း
ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပိုင္ဆိုင္ရလိမ့္မယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။
တစ္ေန႔က်ရင္ ငါဘယ္လိုဘ၀မ်ိဳး
အနာဂတ္မ်ိဳးကိုပဲ ရခဲ့ရခဲ့

ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္သယ္
ကို္ယ့္ဦးေႏွာက္ကိုယ္ပိုင္
အသိဥာဏ္ေတြ မယြင္းပ်က္
အဘယ္သူကိုမွ ကိုယ့္အတြက္
အပူမဆင္းသက္ေစမယ့္
အေျခအေနမ်ိဳးနဲ႔ပဲ

လူ႔ေလာက က ျပန္ထြက္သြားခ်င္တယ္။

```သစ္ေျခာက္ပင္ေအာက္ထင္းမေကာက္ခ်င္သူ```


ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၀န္ခံရရင္ေတာ့ ကိုရြာသားရဲ႕ကဗ်ာေလးေခါင္းစဥ္ေလးကိုသေဘာက်လို႔......စိတ္ကဘယ္လိုျဖစ္လာတယ္မသိ

ဒီကဗ်ာေလးက ၃မိနစ္အတြင္းထြက္လာတယ္။

အဲဒါနဲ႔ေပ်ာက္သြားမစိုးလို႔တင္လိုက္တယ္။ေနာက္မွလုိတာျပန္ျဖည့္မယ္ေပါ့။
ခုေတာ့ေဖာင္ေဒးရွင္းနဲ႔လႊတ္လိုက္မယ္။။အားမွ မိတ္ကပ္ ႏွဳတ္ခမ္းနီ ပါးနီေလးေတြဆိုိးမယ္ေလ။ :)


သစ္ရြက္ရယ္တေျခာက္ေျခာက္
တေျဖာက္ေျဖာက္ရယ္ေၾကြ

ပင္ယံကုိေမာ့ကာၾကည့္ေတာ့
ကိုင္းေျခာက္ေတြ ..ေ၀

အခက္ရယ္ မခိုင္ေတာ့ခ်င္သမို႔...
ပင္ျမင့္ကိုေလပင့္ရင္ပ..
ဂ်ိဳးဂၽြတ္ရယ္ျမည္သံေပးလုိ႔ ေျမထက္မွာေၾကြ..

ပင္ေအာက္ေရာက္ေလေတာ့
တံုးလံုးရယ္ေျမမွာခ ရတဲ့
ထင္းေျခာက္ရယ္ေလ..

အရိပ္ရယ္စိမ္းစိုစဥ္က..
တေခါက္တေလ ခိုနားဖူးေပမယ့္...

အရြက္တံုးကာ ပင္ပ်ိဳဆံုးေတာ့.
ကိုင္းခက္ကိုျဖဳိ...
လိုရာကိုသံုးသူအတြက္...

တေစၦရယ္အစဥ္ေျခာက္.....
သူအီးေပါက္မွာေၾကာက္သမို႔...
အေမရယ္......
ထင္းမေကာက္ခ်င္ဘူး.....:P

အကုိေတာ္ရြာသားေလးရဲ႕မူရင္းကဗ်ာကေတာ့ ဒီလိုပါ။


”သစ္ေျခာက္ပင္”
စိမ္းစိမ္းရယ္ မစို
သစ္ေျခာက္ပင္အုိ
....

ေတာင္ထိပ္မွာ
တစ္ပင္တည္း
ထီးထီးရယ္ က်န္

ေလဆန္လည္း
သူမလဲ
ေလထန္လည္း
သူမလဲ

အရိပ္ရယ္
မခိုအားေတာ့
ေသာင္းေသာင္းခ်ီ
ငွက္ပလီဘယ္မနားတယ္
အားကငယ္ငယ္

အနားက
ကလူဆယ္
အကိုင္းခို
တေစ(သရဲ)ေျခာက္ေတာင္
အပန္းေျပ
ငါမေၾကာက္ေပါင္
ထပ္ေျခာက္ပါလွည့္
.....

အကိုေတာ္ကေရွ႕ကလက္နဲ႔ေရးး ညီမေတာ္က ေနာက္ကေျခနဲ႔လိုက္ဖ်က္တယ္လို႔ေတာ့ အထင္မမွားၾကပါနဲ႔ေနာ္။ အဲဒိေခါင္းစဥ္ၾကည့္ျပီး အဲလိုၾကီးကိုေရးလိုက္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာျပီး ၃မိနစ္အတြင္း အဲလုိေပါက္တီးေပါက္ရွာျဖစ္သြားလို႔ပါ။ ခြင့္လႊတ္ၾကေစကုန္။ ;D