Sunday, August 29, 2010

အိုမင္းေသာ ဇရာ ႏွင့္ ပ်ိဳရြယ္ေသာ သစၥာ

“အဟြတ္..အဟြတ္” ဟူေသာေဒၚျမေလး၏ ေခ်ာင္းဆိုးသံေၾကာင့္ အအိပ္ဆတ္တဲ့ ဦးေအာင္သန္းတစ္ေယာက္ လန္႔ႏိုးလာခဲ့သည္။ အိပ္ေရးဆတ္ရံုမွ်မက အသက္ကလည္းၾကီးလာခဲ့ျပီမို႕ လန္႔ႏိုးျပီးလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ျပန္အိပ္မေပ်ာ္တတ္ေတာ့ေခ်။

ျပန္အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အတူတူ မထူးပါဘူးေလ။ မျမေလး အေျခအေနကိုေစာင့္ၾကည့္ဦးမွ။ သူေခ်ာင္းဆက္ဆိုးေလဦးမလား။ ေယာင္ျပီးေခ်ာင္းဆိုးတာလား။ ရင္ၾကပ္တာဆိုရင္ေတာ့မနက္က်ရင္ ဆရာ၀န္ျပဦးမွ ဟုစဥ္းစားကာ ေဒၚျမေလးဖက္သို႕ လွည့္ၾကည့္မိသည္။

“ေၾသာ္..........မျမေလးေတာင္ေတာ္ေတာ္ရုပ္က်အိုစာေနျပီပဲ” ဟုေတာ့တစ္ခ်က္ေတြးလိုက္မိသည္။ ေနာက္ေတာ့ မိမိကိုယ္ကိုယ္ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့ ခႏိုးခနဲ႕ေတာင္ျပံဳးလိုက္ခ်င္ေသးေတာ့။ “ငါကေရာ အဖိုးၾကီးျဖစ္ေနျပီပဲ။ မျမေလးလဲ လိုက္အိုေပေတာ့မွာေပါ့။ ငါ့ႏွယ္...ငါ့ဇရာေတာ့ငါမျမင္ သူမ်ားဇရာကိုသာ အရာထင္ေအာင္ ေတြးမိျပန္ျပီ ”ဟု အျပစ္ဖဲြ႕မိသည္။ အိပ္ခန္းထဲသို႕ ထုိးေဖာက္ ၀င္ေရာက္လာသည့္ အလင္းလဲ့လဲ့ေအာက္တြင္ မျမေလးကေတာ့ ျပန္လည္အိပ္ေပ်ာ္သြားေလျပီ။ သူ႔မွာသာအေတြးေတြနဲ႕။ ငယ္ကအေၾကာင္း အဓိကေပါ့။.............

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

အသက္ ၃၃ႏွစ္အရြယ္ က်က္သေရရိွလွေသာတင့္တယ္လွပျခင္းႏွင့္အတူ အိမ္ေထာင္မွဳထိန္းသိမ္းရာတြင္ ကၽြမ္းက်င္မွဳတို႕ျဖင့္ျပည့္စံုေသာ မျမေလးကို ဇနီးမယားအျဖစ္ေတာ္စပ္ရသည္မွာ ကံေကာင္းလွသည္ဟု သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့အလ်ဥ္းသင့္တိုင္းေျပာေလ့ရိွသည္။
ဟုတ္ေတာ့လည္းဟုတ္ေပလိမ့္မည္။ ၀န္ထမ္းလစာတစ္ခုထဲမွလဲြလို႕ အပို၀င္ေငြရေအာင္ ဖန္ေလ့မရိွေသာေၾကာင့္ သူ႔၀င္ေငြတစ္ခုထဲႏွင့္သာ ရပ္တည္ခဲ့ရမည္ဆိုလွ်င္ သားႏွင့္သမီးလည္း ဘဲြ႕ရပညာတတ္မ်ားျဖစ္လာေတာ့မည္မဟုတ္။ အိမ္မွာေနရင္း မီးဖိုေခ်ာင္စားရိတ္ေလးလည္း ကာမိတာေပါ့ အကိုေအာင္ရယ္ ဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ သစ္ခြပင္ ႏွင့္ အလွပန္းပင္မ်ားစိုက္ကာ မ်ိဳးခဲြေရာင္းျခင္းျဖင့္တစ္မ်ိဳး။ မဂၤလာေဆာင္အလွဴမ်ားအတြက္ အလွပန္းေရာင္းျခင္းမ်ားျဖင့္တစ္ဖံု..တစ္ဖက္ကလည္း မီးဖိုေခ်ာင္၀င္ျပီးအားေနခ်ိန္ေလး ကုိယ္လက္လွဳပ္ရွားမွဳလည္းရတယ္ ဟုဆိုကာ အပ္ခ်ဳပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ေရာင္းထည္၊ အၾကမ္းထည္ခ်ဳပ္ျပန္ေတာ့ မျမေလးအတြက္ အိမ္အလုပ္ေတြျပီးခ်ိန္ ပ်င္းရိျငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းလိုက္တာဟု ေတြးေတာေနစရာအခ်ိန္မရွိေတာ့ေပ။ ဒါ့အျပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ အသံုးစရိတ္။ေရဖိုး မီးဖိုးမွ အစ သာေရးနာေရးစရိတ္တို႕ကုိ သူမ,ရွာေသာ၀င္ေငြႏွင့္ပင္ လည္ပတ္ေနႏိုင္ခဲ့ေတာ့ သူ၏၀င္ေငြသည္ သားသမီးေတြ၏ ေနာင္ေရးအတြက္...ဆိုတာျဖစ္လာခ့ဲသည္။ သူတို႔ မိသားစုေနထိုင္ေသာ အိမ္ေလးသည္လည္း သစ္ပင္ပန္းမာန္တုိ႕ျဖင့္ လွပေမႊးၾကိဳင္ေနခ်င့္စဖြယ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဒီအခ်က္မ်ားကပင္ ....အိမ္ေထာင္မွဳထိန္းသိမ္းရာတြင္ကၽြမ္းက်င္လွသည္ ဆိုေသာ သူငယ္ခ်င္းတို႕၏ အဆိုျပဳခ်က္မွန္သည္ဟု ယေန႔တုိင္ေက်နပ္အားရေနရသည္မွာ အမွန္ပင္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ပ်ိဳျမစ္လွပပါသည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကိုေတာ့ဟုိတုန္းက သူတိတိပပၾကီးကို ေခါင္းညိတ္ေထာက္ခံဖူးသည္။ ဟုတ္သည္ေလ။ ညေနရံုးဆင္းလို႔ သစ္ပင္ေတြေရေလာင္းျပီးတိုင္း မျမေလး ေရခ်ိဳးရန္ ေရကို သူကုိယ္တိုင္ ေရတြင္းက ခပ္ယူေပးရမွ သူ႔တာ၀န္ ေက်ပြန္သည္ဟု ခံစားရသည္။ လံုခ်ည္ရင္လ်ားႏွင့္ တဘက္ေလးကိုယ္ေပၚသိုင္းျခံဳကာ သူေရငင္တာကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ေနတတ္သည့္ မျမေလး၏ မ်က္၀န္းေလာက္ ရႊန္းစားညိွဳ႕ငင္ႏိုင္သည့္ မ်က္လံုး ေလာကတြင္ မရိွဟု မွတ္ထင္ခဲ့ဖူးသည္။ သူေရခ်ိဳးျပီးခ်ိန္မွာ စိုေနေသာ ေရမ်ားကို ကူသုတ္ေပးရန္ တဘက္ေလးႏွင့္ အေျပးေလး လွမ္းလာတတ္သည့္ မျမေလး၏ သနပ္ခါး မေျခာက္တေျခာက္ပါးျပင္ေလးမွ သနပ္ခါးအစိုနံ႕ေလးသည္လည္းေကာင္း။ တခါတရံ ဦးေခါင္းထက္တြင္ ပန္ဆင္ထိုးစိုက္ထားတတ္သည့္ စံပယ္ငံုဖူးေလးသည္လည္းေကာင္း။ မျမေလး၏ ညိုစ္ိမ့္စိိမ့္မ်က္ႏွာႏွင့္ အလြန္ပင္ပနံရသည္ ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ဖူးသည္။
တခါတရံ သူက ေရခ်ိဳးျပီးေပမယ့္.. ဟင္းအိုးတန္းလန္းႏွင့္မို႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္ကာ ဟင္းအိုးၾကည့္ရင္းအလုပ္ရွဳပ္ေနေသာေၾကာင့္ သနပ္ခါးမတင္ျဖစ္သည့္ သူမပါးျပင္ကုိျမင္လွ်င္ေတာ့ သနပ္ခါးေက်ာက္ပ်ဥ္ဆီအေျပးအလႊားသြားကာ သနပ္ခါးကုိ အားပါးတရကုိေသြးေတာ့သည္။ ျပီးလွ်င္ေတာ့ ဟင္းအိုးကုိအသာခ် သူမကိုအပါေခၚကာ ပါးျပင္ေပၚကိုယ္တိုင္ သနပ္ခါးတင္ေပးရလွ်င္ေတာ့ မွဳိရဘိသကဲ့သို႕ ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္းအမွန္ပင္၀န္ခံပါမည္။

သည္အေတြးကိုျပန္ေတြးမိခ်ိန္မွာေတာ့ ၾကည္ႏူးျပံဳးေလးျပံဳးကာ မျမေလးကိုလွမ္းၾကည့္မိသည္။ သူမမ်က္ႏွာမွာ အေရးအေၾကာင္းေတြ အေတာ္သိသာလာျပီပဲ။ ဟုတစ္ခါထပ္ေတြးရင္း လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ ျပန္စမ္းလိုက္သည္။ ငါလဲဘာထူးတုန္း....သူမလဲအဖြားၾကီးျဖစ္ခဲ့ျပီ။ ငါလဲအဖိုးၾကီးျဖစ္ခဲ့ျပီ။ အဖြားၾကီးျဖစ္ေနျပီျဖစ္တဲ့ သူမရဲ႕လက္ကေလးေတြနဲ႕ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ႕ ေန႔စဥ္ထမင္း ၃နပ္ကို စားလာတာ။သူမရဲ႕ အားေပးစကားေတြ၊တြယ္တာျမတ္ႏိုးမွဳေတြနဲ႕ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေယာက္်ားသားတစ္ဦးအေနနဲ႕ရပ္တည္ခဲ့တာ။ သူမရဲ႕ ဆူပူစကားေလးေတြနဲ႕ မေကာင္းဘူးထင္ရတဲ့အက်င့္ဆိုးေလးေတြ ေဖ်ာက္ဖ်က္ႏိုင္ခဲ့တာ။ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာက အရယ္အျပံဳးေလးေတြနဲ႕ ဘ၀ရဲ႕အေမာေျပစရာေန႔ရက္ေတြကို ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ရတာ။ သူမရဲ႕စကားသံလြင္လြင္ေလးေတြနဲ႕ ဆည္းလည္းသံပမာ အသံခ်ိဳေတြကို နားဆင္ခဲ့ရတာ ............ဒီေန႔ဆို အႏွစ္ ၄၀တိတိ ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ျပီေပါ့။
လို႔ အဆံုးသတ္ေတြးေတာရင္း နာရီကို လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးအလင္းေရာင္ အကူအညီျဖင့္ၾကည့္မိေတာ့ အရုဏ္ ၄ နာရီ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

မနက္ ၄နာရီခဲြ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ အုန္းေမာင္းေခါက္သံႏွင့္အတူ ဆြမ္းခ်က္ရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ သူမအိပ္ယာမွထ,ခ်ိန္မွာေတာ့ ေဘးမွာအိပ္ေလ့ရိွေသာ သူ႕ကုိလဲမေတြ႕မိတဲ့အျပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ ထမင္းနပ္သည့္ ရနံ႕သင္းေလးေပၚလာမွဳေၾကာင့္ သမီးငယ္ ငါ့ေမြးေန႕ကုိသတိရလို႕ အရုဏ္ဆြမ္းအမီ ဆြမ္းထခ်က္ထားသလား..ဒီေကာင္မေလး ဒီအခ်ိန္ၾကီး အိပ္ယာထေလ့မရိွတတ္ပါဘူး။ သူူ႔အေမ ေမြးေန႔ သူေမ့ေနမွာ။ အေတြးနဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္ ေျခအခ်မွာေတာ့ သူမ အရမ္းကို အံ့ၾသသြားခဲ့သည္။ အလို...အဖိုးၾကီးပါလား ဟုေတာင္ေယာင္ယမ္းေျပာလိုက္မိသည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

သူေပါ့...မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ထမင္းကုိအက်အနႏွပ္လို႕။ သမီးငယ္က ငရုတ္သီးေထာင္း..သားၾကီးက ၾကက္သြန္ခြာေနလိုက္တာ။ သူ႕ေဘးမွာလဲ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႕အသင့္ျပင္ထားတဲ့ အသီးအရြက္နဲ႕ ၾကက္သားအခ်ိဳ႕။ တကယ္ပင္ အံ့ၾသရပါသည္။ အႏွစ္ ၄၀အတြင္း ဒီေလာက္ၾကည့္လုိ႕ေကာင္းတဲ့ျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို သူမ မျမင္ဖူးခဲ့ရ။ သူမသာ ထာ၀စဥ္ ခ်က္ျပဳတ္ ျပင္ဆင္ေကၽြးေမြးခဲ့သည္။ခုေတာ့......................ၾကည့္စမ္း.................သားအဖေတြစည္းလံုးေနလိုက္ၾကတာ။ လုိ႕ၾကည္ႏူးမိတယ္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ငရုတ္သီးေထာင္းရင္း..ဆံပင္ေတြ၀ဲက်လာလို႔ ျပန္သပ္တင္ဖို႕အတြက္ သမီးငယ္ေခါင္းကုိ အေမာ့မွာ သူမ၏ ျပံဳးေနေသာမ်က္ႏွာကို ျမင္သြားသည္။

“ဟင္.....................................ေမေမႏိုးလာျပီလား။ သမီးတို႕က ခုမွခ်က္ျပဳတ္တုန္း ရိွေသးတယ္။ ေမေမ သနပ္ခါးသြားလိမ္းျပီးနားနားေနေနသာ ေနေနာ္။” ဟုဆိုကာ ေက်ာက္ပ်ဥ္ဆီသို႕အသာတြန္းပို႕သည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေနာက္ထပ္ ၁နာရီ္အတြင္းမွာပဲ တိုက္ပံုႏွင့္ပုဆိုးကို အက်အန၀တ္ထားေသာ သူ , သူမ၏အနားသို႔ သြားရပ္လိုက္သည္။ သားၾကီးကလဲ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္တုိင္း သိတတ္စအရြယ္ထဲမွ အစျပဳကာ မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးေနက်မို႕...

သားၾကီးကင္မရာႏွင့္ ခ်ိန္ျပီးအဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ..ကင္မရာမီးေရာင္က ဖ်တ္ခနဲ...သူတို႕ ၂ဦး၏ အျပဳံးမ်က္ႏွာမ်ားက လက္ခနဲ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

တကယ္ေတာ့....သူတို႔ ၂ဦးစလံုး ဇရာေတြအုိေနပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦးထားတဲ့ေမတၱာတရားကေတာ့ ႏုပ်ိဳတုန္းပဲ ဟုေတြးရင္း အဖြားအိုရဲ႕လက္ကေလးကို အသာဆဲြယူလိုက္သည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ဓာတ္ပံုရိုက္ျပီးလို႕ သားၾကီးက Camera Screen ကုိလာျပ လို႔လက္လွမ္းယူအၾကည့္လိုက္မွာ.....သူ႕လက္တြင္ သူမ၏လက္မွ စဲြက်န္ရစ္ေသာ နံ႕သာျဖဴရန႕ံေလး ေမႊးပ်ံ႕ေနေၾကာင္းသတိထားမိျပီး...သူႏွင့္သူမတို႕၏ သစၥာခိုင္က်ည္မွဳအတြက္ သူ႕ဘ၀တြင္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ ၄၀ ႏွစ္ေျမာက္အျဖစ္ ေက်နပ္လိုက္မိပါေတာ့သည္။


14 comments:

ေႏြဆူးလကၤာ said...

သစၥာရွိၾကေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ

ဝက္ဝံေလး said...

ငါ႕အမက မေရးေတာ႕လဲ မေရးလုိ႕ ေရးေတာ႕လဲ မက္ရည္ ဝဲေအာင္ ေရးႏိုင္တယ္ေနာ္
မ်က္ရည္ဝဲသြားတယ္ ဖတ္ျပီးေတာ႕ ျပံဳးသြားတယ္ မမရတနာဦးေရ
ဟိဟိ

TYZ said...

ဒီလုိမိသားစုဘ၀မ်ိဳး ပုိင္ဆုိင္ရတဲ့သူေတြေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနမွာပဲေနာ္........။ ်

ႏွင္းေဟမာ said...

ေက်ာင္းမတတ္ခင္ အားရ ပါးရေရးထားလို႔ ထင္ပါတယ္ အရမ္းဖတ္လို႔ေကာင္းေနတယ္ ... ရသအမ်ဳိးမ်ဳိးရပါတယ္ အားရင္လဲ ဆက္ေရးဦးေနာ္

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

ဒါဟာ အိမ္ေထာင္ေရး တည္တ့ံတဲ့ အက်ဳိးရလဒ္ ပါပဲ။ အေနာက္နိင္ငံေတြ အတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ခပ္ေဝးေဝးက အိမ္မက္ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ သူတို႔ဆီမွာလည္း ရိွေတာ့ရိွမယ္ ရွားတယ္ေပါ့။
စာေရးဆရာမ ခင္ခင္ထူး ေရးတဲ့ စာတစ္ေၾကာင္း အမွတ္ရမိတယ္။
လင္မ်ားေတာ့ ေမ့ေနေအာင္ကို ေပါင္းရတာပါေအ...။ တဲ့
အဲဒီစာေၾကာင္း ဖတ္ျပီးေတာ့ အရမ္းသေဘာက်တာပဲ။ ေက်းလက္က ရိုးေျမက် ေပါင္းၾကတဲ့ အေၾကာင္းေရးထားတာေလ။

ဟန္နာ said...

ၾကည္ႏူးစရာေလးပါလား..မမၾကည္ျဖဴေရ..
း)

ေမပယ္လ္ said...

စာေတြ လာဖတ္သြားပါတယ္
ေနာက္မ်ားမွ အ၀အျပဲ ဆက္ဖတ္ပါ့မယ္..
ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္:)

ေမပယ္လ္ said...

စာေတြ လာဖတ္သြားပါတယ္
ေနာက္မ်ားမွ အ၀အျပဲ ဆက္ဖတ္ပါ့မယ္..
ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္:)

ေမပယ္လ္ said...

စာေတြ လာဖတ္သြားပါတယ္
ေနာက္မ်ားမွ အ၀အျပဲ ဆက္ဖတ္ပါ့မယ္..
ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္:)

မယ္ကိုး said...

ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းေအာင္ ေရးတတ္လိုက္တာ း))

PhyoPhyo said...

ငါ့ႏွယ္...ငါ့ဇရာေတာ့ငါမျမင္ သူမ်ားဇရာကိုသာ အရာထင္ေအာင္ ေတြးမိျပန္ျပီ
ေရးတတ္လိုက္တာ၊
လူၾကီးအေရးအသားမ်ဳိးေရးတတ္တယ္၊
“အို ဇရာ နဲ႔ ပ်ဳိ သစၥာ” ေလးလည္း မီးစာကုန္ခမ္းခ်ိန္လိုပဲ ၾကိဳက္တယ္၊
ၾကည္ျဖဴေရ
ဂြတ္ႏိုက္
ေနာက္က်ေနၿပီ ..အိပ္ေတာ့မယ္၊ မအားလို႔ လာမလည္ျဖစ္တာ

ေမပယ္လ္ said...

မၾကီး.ေရ..
အားေဆးလုိေနတုန္း
အားေဆးတုိက္သြားလုိ႔ ေက်းေက်းပါ...

PhyoPhyo said...

အေနာ္ေလး .. ၾကည္ျဖဴ စာအသစ္မေတြ႕ဖူးပဲ ..
ေနေကာင္းရဲ႕လား၊
သတိရလွ်က္
ခ်စ္တဲ့
အစ္မ

sosegado said...

မေရာက္တာၾကာတဝၾကီးဖတ္သြားပါသည္၊ ၾကည္ႏူးစရာဇာတ္လမ္းကေလးပါပဲ၊

Sunday, August 29, 2010

အိုမင္းေသာ ဇရာ ႏွင့္ ပ်ိဳရြယ္ေသာ သစၥာ

“အဟြတ္..အဟြတ္” ဟူေသာေဒၚျမေလး၏ ေခ်ာင္းဆိုးသံေၾကာင့္ အအိပ္ဆတ္တဲ့ ဦးေအာင္သန္းတစ္ေယာက္ လန္႔ႏိုးလာခဲ့သည္။ အိပ္ေရးဆတ္ရံုမွ်မက အသက္ကလည္းၾကီးလာခဲ့ျပီမို႕ လန္႔ႏိုးျပီးလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ျပန္အိပ္မေပ်ာ္တတ္ေတာ့ေခ်။

ျပန္အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အတူတူ မထူးပါဘူးေလ။ မျမေလး အေျခအေနကိုေစာင့္ၾကည့္ဦးမွ။ သူေခ်ာင္းဆက္ဆိုးေလဦးမလား။ ေယာင္ျပီးေခ်ာင္းဆိုးတာလား။ ရင္ၾကပ္တာဆိုရင္ေတာ့မနက္က်ရင္ ဆရာ၀န္ျပဦးမွ ဟုစဥ္းစားကာ ေဒၚျမေလးဖက္သို႕ လွည့္ၾကည့္မိသည္။

“ေၾသာ္..........မျမေလးေတာင္ေတာ္ေတာ္ရုပ္က်အိုစာေနျပီပဲ” ဟုေတာ့တစ္ခ်က္ေတြးလိုက္မိသည္။ ေနာက္ေတာ့ မိမိကိုယ္ကိုယ္ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့ ခႏိုးခနဲ႕ေတာင္ျပံဳးလိုက္ခ်င္ေသးေတာ့။ “ငါကေရာ အဖိုးၾကီးျဖစ္ေနျပီပဲ။ မျမေလးလဲ လိုက္အိုေပေတာ့မွာေပါ့။ ငါ့ႏွယ္...ငါ့ဇရာေတာ့ငါမျမင္ သူမ်ားဇရာကိုသာ အရာထင္ေအာင္ ေတြးမိျပန္ျပီ ”ဟု အျပစ္ဖဲြ႕မိသည္။ အိပ္ခန္းထဲသို႕ ထုိးေဖာက္ ၀င္ေရာက္လာသည့္ အလင္းလဲ့လဲ့ေအာက္တြင္ မျမေလးကေတာ့ ျပန္လည္အိပ္ေပ်ာ္သြားေလျပီ။ သူ႔မွာသာအေတြးေတြနဲ႕။ ငယ္ကအေၾကာင္း အဓိကေပါ့။.............

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

အသက္ ၃၃ႏွစ္အရြယ္ က်က္သေရရိွလွေသာတင့္တယ္လွပျခင္းႏွင့္အတူ အိမ္ေထာင္မွဳထိန္းသိမ္းရာတြင္ ကၽြမ္းက်င္မွဳတို႕ျဖင့္ျပည့္စံုေသာ မျမေလးကို ဇနီးမယားအျဖစ္ေတာ္စပ္ရသည္မွာ ကံေကာင္းလွသည္ဟု သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့အလ်ဥ္းသင့္တိုင္းေျပာေလ့ရိွသည္။
ဟုတ္ေတာ့လည္းဟုတ္ေပလိမ့္မည္။ ၀န္ထမ္းလစာတစ္ခုထဲမွလဲြလို႕ အပို၀င္ေငြရေအာင္ ဖန္ေလ့မရိွေသာေၾကာင့္ သူ႔၀င္ေငြတစ္ခုထဲႏွင့္သာ ရပ္တည္ခဲ့ရမည္ဆိုလွ်င္ သားႏွင့္သမီးလည္း ဘဲြ႕ရပညာတတ္မ်ားျဖစ္လာေတာ့မည္မဟုတ္။ အိမ္မွာေနရင္း မီးဖိုေခ်ာင္စားရိတ္ေလးလည္း ကာမိတာေပါ့ အကိုေအာင္ရယ္ ဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ သစ္ခြပင္ ႏွင့္ အလွပန္းပင္မ်ားစိုက္ကာ မ်ိဳးခဲြေရာင္းျခင္းျဖင့္တစ္မ်ိဳး။ မဂၤလာေဆာင္အလွဴမ်ားအတြက္ အလွပန္းေရာင္းျခင္းမ်ားျဖင့္တစ္ဖံု..တစ္ဖက္ကလည္း မီးဖိုေခ်ာင္၀င္ျပီးအားေနခ်ိန္ေလး ကုိယ္လက္လွဳပ္ရွားမွဳလည္းရတယ္ ဟုဆိုကာ အပ္ခ်ဳပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ေရာင္းထည္၊ အၾကမ္းထည္ခ်ဳပ္ျပန္ေတာ့ မျမေလးအတြက္ အိမ္အလုပ္ေတြျပီးခ်ိန္ ပ်င္းရိျငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းလိုက္တာဟု ေတြးေတာေနစရာအခ်ိန္မရွိေတာ့ေပ။ ဒါ့အျပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ အသံုးစရိတ္။ေရဖိုး မီးဖိုးမွ အစ သာေရးနာေရးစရိတ္တို႕ကုိ သူမ,ရွာေသာ၀င္ေငြႏွင့္ပင္ လည္ပတ္ေနႏိုင္ခဲ့ေတာ့ သူ၏၀င္ေငြသည္ သားသမီးေတြ၏ ေနာင္ေရးအတြက္...ဆိုတာျဖစ္လာခ့ဲသည္။ သူတို႔ မိသားစုေနထိုင္ေသာ အိမ္ေလးသည္လည္း သစ္ပင္ပန္းမာန္တုိ႕ျဖင့္ လွပေမႊးၾကိဳင္ေနခ်င့္စဖြယ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဒီအခ်က္မ်ားကပင္ ....အိမ္ေထာင္မွဳထိန္းသိမ္းရာတြင္ကၽြမ္းက်င္လွသည္ ဆိုေသာ သူငယ္ခ်င္းတို႕၏ အဆိုျပဳခ်က္မွန္သည္ဟု ယေန႔တုိင္ေက်နပ္အားရေနရသည္မွာ အမွန္ပင္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ပ်ိဳျမစ္လွပပါသည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကိုေတာ့ဟုိတုန္းက သူတိတိပပၾကီးကို ေခါင္းညိတ္ေထာက္ခံဖူးသည္။ ဟုတ္သည္ေလ။ ညေနရံုးဆင္းလို႔ သစ္ပင္ေတြေရေလာင္းျပီးတိုင္း မျမေလး ေရခ်ိဳးရန္ ေရကို သူကုိယ္တိုင္ ေရတြင္းက ခပ္ယူေပးရမွ သူ႔တာ၀န္ ေက်ပြန္သည္ဟု ခံစားရသည္။ လံုခ်ည္ရင္လ်ားႏွင့္ တဘက္ေလးကိုယ္ေပၚသိုင္းျခံဳကာ သူေရငင္တာကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ေနတတ္သည့္ မျမေလး၏ မ်က္၀န္းေလာက္ ရႊန္းစားညိွဳ႕ငင္ႏိုင္သည့္ မ်က္လံုး ေလာကတြင္ မရိွဟု မွတ္ထင္ခဲ့ဖူးသည္။ သူေရခ်ိဳးျပီးခ်ိန္မွာ စိုေနေသာ ေရမ်ားကို ကူသုတ္ေပးရန္ တဘက္ေလးႏွင့္ အေျပးေလး လွမ္းလာတတ္သည့္ မျမေလး၏ သနပ္ခါး မေျခာက္တေျခာက္ပါးျပင္ေလးမွ သနပ္ခါးအစိုနံ႕ေလးသည္လည္းေကာင္း။ တခါတရံ ဦးေခါင္းထက္တြင္ ပန္ဆင္ထိုးစိုက္ထားတတ္သည့္ စံပယ္ငံုဖူးေလးသည္လည္းေကာင္း။ မျမေလး၏ ညိုစ္ိမ့္စိိမ့္မ်က္ႏွာႏွင့္ အလြန္ပင္ပနံရသည္ ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ဖူးသည္။
တခါတရံ သူက ေရခ်ိဳးျပီးေပမယ့္.. ဟင္းအိုးတန္းလန္းႏွင့္မို႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္ကာ ဟင္းအိုးၾကည့္ရင္းအလုပ္ရွဳပ္ေနေသာေၾကာင့္ သနပ္ခါးမတင္ျဖစ္သည့္ သူမပါးျပင္ကုိျမင္လွ်င္ေတာ့ သနပ္ခါးေက်ာက္ပ်ဥ္ဆီအေျပးအလႊားသြားကာ သနပ္ခါးကုိ အားပါးတရကုိေသြးေတာ့သည္။ ျပီးလွ်င္ေတာ့ ဟင္းအိုးကုိအသာခ် သူမကိုအပါေခၚကာ ပါးျပင္ေပၚကိုယ္တိုင္ သနပ္ခါးတင္ေပးရလွ်င္ေတာ့ မွဳိရဘိသကဲ့သို႕ ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္းအမွန္ပင္၀န္ခံပါမည္။

သည္အေတြးကိုျပန္ေတြးမိခ်ိန္မွာေတာ့ ၾကည္ႏူးျပံဳးေလးျပံဳးကာ မျမေလးကိုလွမ္းၾကည့္မိသည္။ သူမမ်က္ႏွာမွာ အေရးအေၾကာင္းေတြ အေတာ္သိသာလာျပီပဲ။ ဟုတစ္ခါထပ္ေတြးရင္း လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ ျပန္စမ္းလိုက္သည္။ ငါလဲဘာထူးတုန္း....သူမလဲအဖြားၾကီးျဖစ္ခဲ့ျပီ။ ငါလဲအဖိုးၾကီးျဖစ္ခဲ့ျပီ။ အဖြားၾကီးျဖစ္ေနျပီျဖစ္တဲ့ သူမရဲ႕လက္ကေလးေတြနဲ႕ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ႕ ေန႔စဥ္ထမင္း ၃နပ္ကို စားလာတာ။သူမရဲ႕ အားေပးစကားေတြ၊တြယ္တာျမတ္ႏိုးမွဳေတြနဲ႕ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေယာက္်ားသားတစ္ဦးအေနနဲ႕ရပ္တည္ခဲ့တာ။ သူမရဲ႕ ဆူပူစကားေလးေတြနဲ႕ မေကာင္းဘူးထင္ရတဲ့အက်င့္ဆိုးေလးေတြ ေဖ်ာက္ဖ်က္ႏိုင္ခဲ့တာ။ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာက အရယ္အျပံဳးေလးေတြနဲ႕ ဘ၀ရဲ႕အေမာေျပစရာေန႔ရက္ေတြကို ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ရတာ။ သူမရဲ႕စကားသံလြင္လြင္ေလးေတြနဲ႕ ဆည္းလည္းသံပမာ အသံခ်ိဳေတြကို နားဆင္ခဲ့ရတာ ............ဒီေန႔ဆို အႏွစ္ ၄၀တိတိ ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ျပီေပါ့။
လို႔ အဆံုးသတ္ေတြးေတာရင္း နာရီကို လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးအလင္းေရာင္ အကူအညီျဖင့္ၾကည့္မိေတာ့ အရုဏ္ ၄ နာရီ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

မနက္ ၄နာရီခဲြ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ အုန္းေမာင္းေခါက္သံႏွင့္အတူ ဆြမ္းခ်က္ရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ သူမအိပ္ယာမွထ,ခ်ိန္မွာေတာ့ ေဘးမွာအိပ္ေလ့ရိွေသာ သူ႕ကုိလဲမေတြ႕မိတဲ့အျပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ ထမင္းနပ္သည့္ ရနံ႕သင္းေလးေပၚလာမွဳေၾကာင့္ သမီးငယ္ ငါ့ေမြးေန႕ကုိသတိရလို႕ အရုဏ္ဆြမ္းအမီ ဆြမ္းထခ်က္ထားသလား..ဒီေကာင္မေလး ဒီအခ်ိန္ၾကီး အိပ္ယာထေလ့မရိွတတ္ပါဘူး။ သူူ႔အေမ ေမြးေန႔ သူေမ့ေနမွာ။ အေတြးနဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္ ေျခအခ်မွာေတာ့ သူမ အရမ္းကို အံ့ၾသသြားခဲ့သည္။ အလို...အဖိုးၾကီးပါလား ဟုေတာင္ေယာင္ယမ္းေျပာလိုက္မိသည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

သူေပါ့...မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ထမင္းကုိအက်အနႏွပ္လို႕။ သမီးငယ္က ငရုတ္သီးေထာင္း..သားၾကီးက ၾကက္သြန္ခြာေနလိုက္တာ။ သူ႕ေဘးမွာလဲ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႕အသင့္ျပင္ထားတဲ့ အသီးအရြက္နဲ႕ ၾကက္သားအခ်ိဳ႕။ တကယ္ပင္ အံ့ၾသရပါသည္။ အႏွစ္ ၄၀အတြင္း ဒီေလာက္ၾကည့္လုိ႕ေကာင္းတဲ့ျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို သူမ မျမင္ဖူးခဲ့ရ။ သူမသာ ထာ၀စဥ္ ခ်က္ျပဳတ္ ျပင္ဆင္ေကၽြးေမြးခဲ့သည္။ခုေတာ့......................ၾကည့္စမ္း.................သားအဖေတြစည္းလံုးေနလိုက္ၾကတာ။ လုိ႕ၾကည္ႏူးမိတယ္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ငရုတ္သီးေထာင္းရင္း..ဆံပင္ေတြ၀ဲက်လာလို႔ ျပန္သပ္တင္ဖို႕အတြက္ သမီးငယ္ေခါင္းကုိ အေမာ့မွာ သူမ၏ ျပံဳးေနေသာမ်က္ႏွာကို ျမင္သြားသည္။

“ဟင္.....................................ေမေမႏိုးလာျပီလား။ သမီးတို႕က ခုမွခ်က္ျပဳတ္တုန္း ရိွေသးတယ္။ ေမေမ သနပ္ခါးသြားလိမ္းျပီးနားနားေနေနသာ ေနေနာ္။” ဟုဆိုကာ ေက်ာက္ပ်ဥ္ဆီသို႕အသာတြန္းပို႕သည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေနာက္ထပ္ ၁နာရီ္အတြင္းမွာပဲ တိုက္ပံုႏွင့္ပုဆိုးကို အက်အန၀တ္ထားေသာ သူ , သူမ၏အနားသို႔ သြားရပ္လိုက္သည္။ သားၾကီးကလဲ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္တုိင္း သိတတ္စအရြယ္ထဲမွ အစျပဳကာ မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးေနက်မို႕...

သားၾကီးကင္မရာႏွင့္ ခ်ိန္ျပီးအဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ..ကင္မရာမီးေရာင္က ဖ်တ္ခနဲ...သူတို႕ ၂ဦး၏ အျပဳံးမ်က္ႏွာမ်ားက လက္ခနဲ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

တကယ္ေတာ့....သူတို႔ ၂ဦးစလံုး ဇရာေတြအုိေနပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦးထားတဲ့ေမတၱာတရားကေတာ့ ႏုပ်ိဳတုန္းပဲ ဟုေတြးရင္း အဖြားအိုရဲ႕လက္ကေလးကို အသာဆဲြယူလိုက္သည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ဓာတ္ပံုရိုက္ျပီးလို႕ သားၾကီးက Camera Screen ကုိလာျပ လို႔လက္လွမ္းယူအၾကည့္လိုက္မွာ.....သူ႕လက္တြင္ သူမ၏လက္မွ စဲြက်န္ရစ္ေသာ နံ႕သာျဖဴရန႕ံေလး ေမႊးပ်ံ႕ေနေၾကာင္းသတိထားမိျပီး...သူႏွင့္သူမတို႕၏ သစၥာခိုင္က်ည္မွဳအတြက္ သူ႕ဘ၀တြင္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ ၄၀ ႏွစ္ေျမာက္အျဖစ္ ေက်နပ္လိုက္မိပါေတာ့သည္။


14 comments:

ေႏြဆူးလကၤာ said...

သစၥာရွိၾကေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ

ဝက္ဝံေလး said...

ငါ႕အမက မေရးေတာ႕လဲ မေရးလုိ႕ ေရးေတာ႕လဲ မက္ရည္ ဝဲေအာင္ ေရးႏိုင္တယ္ေနာ္
မ်က္ရည္ဝဲသြားတယ္ ဖတ္ျပီးေတာ႕ ျပံဳးသြားတယ္ မမရတနာဦးေရ
ဟိဟိ

TYZ said...

ဒီလုိမိသားစုဘ၀မ်ိဳး ပုိင္ဆုိင္ရတဲ့သူေတြေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနမွာပဲေနာ္........။ ်

ႏွင္းေဟမာ said...

ေက်ာင္းမတတ္ခင္ အားရ ပါးရေရးထားလို႔ ထင္ပါတယ္ အရမ္းဖတ္လို႔ေကာင္းေနတယ္ ... ရသအမ်ဳိးမ်ဳိးရပါတယ္ အားရင္လဲ ဆက္ေရးဦးေနာ္

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

ဒါဟာ အိမ္ေထာင္ေရး တည္တ့ံတဲ့ အက်ဳိးရလဒ္ ပါပဲ။ အေနာက္နိင္ငံေတြ အတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ခပ္ေဝးေဝးက အိမ္မက္ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ သူတို႔ဆီမွာလည္း ရိွေတာ့ရိွမယ္ ရွားတယ္ေပါ့။
စာေရးဆရာမ ခင္ခင္ထူး ေရးတဲ့ စာတစ္ေၾကာင္း အမွတ္ရမိတယ္။
လင္မ်ားေတာ့ ေမ့ေနေအာင္ကို ေပါင္းရတာပါေအ...။ တဲ့
အဲဒီစာေၾကာင္း ဖတ္ျပီးေတာ့ အရမ္းသေဘာက်တာပဲ။ ေက်းလက္က ရိုးေျမက် ေပါင္းၾကတဲ့ အေၾကာင္းေရးထားတာေလ။

ဟန္နာ said...

ၾကည္ႏူးစရာေလးပါလား..မမၾကည္ျဖဴေရ..
း)

ေမပယ္လ္ said...

စာေတြ လာဖတ္သြားပါတယ္
ေနာက္မ်ားမွ အ၀အျပဲ ဆက္ဖတ္ပါ့မယ္..
ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္:)

ေမပယ္လ္ said...

စာေတြ လာဖတ္သြားပါတယ္
ေနာက္မ်ားမွ အ၀အျပဲ ဆက္ဖတ္ပါ့မယ္..
ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္:)

ေမပယ္လ္ said...

စာေတြ လာဖတ္သြားပါတယ္
ေနာက္မ်ားမွ အ၀အျပဲ ဆက္ဖတ္ပါ့မယ္..
ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္:)

မယ္ကိုး said...

ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းေအာင္ ေရးတတ္လိုက္တာ း))

PhyoPhyo said...

ငါ့ႏွယ္...ငါ့ဇရာေတာ့ငါမျမင္ သူမ်ားဇရာကိုသာ အရာထင္ေအာင္ ေတြးမိျပန္ျပီ
ေရးတတ္လိုက္တာ၊
လူၾကီးအေရးအသားမ်ဳိးေရးတတ္တယ္၊
“အို ဇရာ နဲ႔ ပ်ဳိ သစၥာ” ေလးလည္း မီးစာကုန္ခမ္းခ်ိန္လိုပဲ ၾကိဳက္တယ္၊
ၾကည္ျဖဴေရ
ဂြတ္ႏိုက္
ေနာက္က်ေနၿပီ ..အိပ္ေတာ့မယ္၊ မအားလို႔ လာမလည္ျဖစ္တာ

ေမပယ္လ္ said...

မၾကီး.ေရ..
အားေဆးလုိေနတုန္း
အားေဆးတုိက္သြားလုိ႔ ေက်းေက်းပါ...

PhyoPhyo said...

အေနာ္ေလး .. ၾကည္ျဖဴ စာအသစ္မေတြ႕ဖူးပဲ ..
ေနေကာင္းရဲ႕လား၊
သတိရလွ်က္
ခ်စ္တဲ့
အစ္မ

sosegado said...

မေရာက္တာၾကာတဝၾကီးဖတ္သြားပါသည္၊ ၾကည္ႏူးစရာဇာတ္လမ္းကေလးပါပဲ၊