ဗယ္ဆီကိုယိမ္းပါလို႔ ..ညာဖက္ကိုတဲ့....တငင္ငင္

ဂ်ိမ္း .....ဂ်ိမ္း.........
လွ်ပ္စီးလက္ေရာင္ မိုးခ်ိမ္းသံတို႔ရဲ႕ေအာက္မွာ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေလးတစ္လံုးကပ်ားပ်ား၀ပ္လို႔။
အခ်ိန္ကမနက္အရုဏ္တက္ဖို႔ေ၀းလွေသးတဲ့ (၃)နာရီဆိုတဲ့အခ်ိန္။
အျပင္မွာမိုးေတြ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲရြာလုိ႔ လမ္းသာဆင္းေလွ်ာက္လိုက္ရင္ ခ်မ္းလိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္း။ ႏွင္းခိုင္ရင္ထဲမွာေတာ့ ပူေလာင္လုိက္တာ။ အိပ္ခန္းရယ္လို႔ တစ္ခန္းထဲသာပါတဲ့.. သူမတို႔၂ေယာက္ၾကိဳးစားျခစ္ကုတ္စုေဆာင္း
၀ယ္ထားတဲ့ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေလးမွာ မိုးယိုတဲ့ေနရာယို။ ေဆြးျမည့္တဲ႔ေနရာကေဆြး။ အိမ္တခြင္ကိုေ၀့ၾကည့္လိုက္ရင္း
အားငယ္၀မ္းနည္းစိတ္နဲ႔ အင့္ခနဲတစ္ခ်က္ရွိဳက္ငိုမိတယ္။ မ်က္ရည္အ၀ဲသားမ်က္လံုးေတြနဲ႕
ေခါင္းရင္းစားပဲြေပၚက ေမာင့္ဓာတ္ပံုဆီအၾကည့္ေရာက္ေတာ့ “မငိုနဲ႔ေလ ႏွင္း။ ဒီအခ်ိန္မွာ ႏွင္းကဒီအိမ္ရဲ႕ ဦးစီးျဖစ္သြားျပီ။ႏွင္းမ်က္ရည္မက်ဘဲ မားမားမတ္မတ္ၾကိဳးစားရမယ္။ အားတင္းထားကြ” လုိ႔ အားမာန္အျပည့္နဲ႔ေျပာေနသေယာင္။
“ဟုတ္ကဲ့ေမာင္..ႏွင္းဟာေမာင့္မိန္းမပါ။ ေမာင္ျဖစ္ေစခ်င္သလိုပဲျဖစ္ရမွာေပါ့။ ႏွင္းမ်က္ရည္ေတြသုတ္လုိက္မယ္ေမာင္” လုိ႔တီးတိုးစကားဆိုရင္း လက္ဖ်ားကအေႏြးထည္ပါးေလးနဲ႔ သုတ္လိုက္တယ္။ အေမသာၾကားရင္ေတာ့ ႏွင္းတစ္ေယာက္ရူးသြားျပီလုိ႔သာထင္လိမ့္မွာအမွန္။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဂ်ိမ္း.ZZZZZဒလိန္းးးးးးးးးးးး
အရမ္းကိုျပင္းထန္က်ယ္ေလာင္တဲ့မုိးခ်ိန္းသံနဲ႔အတူ အိမ္ေလးပါသိမ့္သိမ့္တုန္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္။ တစ္ဆက္ထဲမွာပဲ အလန္႔တၾကား ပတ္၀န္းက်င္ကိုၾကည့္မိေတာ့....အဖ်ားရွိန္ေၾကာင့္ တဟင္းဟင္းရွိဳက္ညည္းေနရွာတဲ့ ရင္ႏွစ္သည္းျခာသမီးေလး။
ႏွလံုးေရာဂါရဲ႕ဖိႏွိပ္ဒဏ္ေၾကာင့္ အေမာေဖာက္ကာ ဖားဖုိရင္အစံုနဲ႕အသက္ကိုမနည္းရွဳိက္ေနရရွာတဲ့ ျမင့္မိုရ္ေတာင္နဲ႔ေတာင္ႏွဳိင္းယွဥ္မရတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ေမြးသမိခင္။ သူမနားမွာပန္ဆင္ထားတဲ့ မဂၤလာဦးေန႔က ေမာင္ကိုယ္တိုင္အမွတ္တရပန္ဆင္ေပးထားတဲ့ နားကပ္ေလး။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
မိုးရယ္.....
ျမန္ျမန္တိတ္ပါေတာ့။ မိုးလင္းခ်ိ္န္ကိုအျမန္ေရာက္ပါေတာ့။ ကူကယ္ရာမဲ့ ေၾကာက္လန္႔မွဳေတြကိုခံစားေနရတဲ့ညသန္းေခါင္ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ခ်င္လွပါျပီ။ မိုးေသာက္ယံအလင္းမွာ အမ်ားနဲ႔အတူရုန္းကန္ေနရရင္ျဖင့္ ေၾကာက္လန္႔အားငယ္မွဳကို အတန္ငယ္ ေမ့ေလ်ာ့ႏိုင္လိမ့္မည္။ အေမ့ကိုတစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ရင္း ႏွင္းအရမ္းကိုစုိးရိမ္သြားမိသည္။ ဒီလိုမိုးသည္းညၾကီးေပါ့ သူမကိုခ်စ္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ေမာင္ ေမာပန္းၾကီးစြာအသက္ရွဴ ေခ်ာင္းကုိအဆက္မျပတ္ဆိုးရင္း သူမနဲ႔သမီးေလးကိုစြန္႔ခြာသြားခဲ့တာ။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အေမ့အေမာေဖာက္သံ။ သမီးေလးရ႕ဲအဖ်ားတက္သံ။ ေဘာင္ခ်ာမရိွေတာ့လို႔ အေပါင္ဆိုင္မွာသြားေရာင္းရင္ ေစ်းျဖတ္ေတာ့မယ့္ ဆိုင္ရွင္အန္တီၾကီးရဲ႕အသံ။ “ႏွင္းနဲ႔ ဒီနားကပ္ေလးသိပ္လိုက္တာပဲ..တသက္လံုး၀တ္ထားေနာ္” ဆိုခဲ့တဲ့ေမာင့္အသံ။ “၀တ္ထားမွာေပါ့ ေမာင္ရယ္။ႏွင္းအသက္ရွင္ေနသေရြ႕ေပ့ါ။ ဒါဟာေမာင့္ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ပဲေလ” လို႔ကတိေတြေပးခဲ့တဲ့ သူမကိုယ္တိုင္ရဲ႕အသံ။ အိုးးးးးးးး....................အသံေတြနားထဲပဲ့တင္ထပ္ရိုက္ရင္း။ ကေယာင္ကတန္းနဲ႔ နားႏွစ္ဖက္ကို တင္းတင္းပိတ္မိတယ္။ ေမာင္ေရ..ႏွင္းအသက္ရွင္ေနသေရြ႕၀တ္ထားမယ္လို႔ ႏွင္းကတိေပးမိေတာ့ ခုလို....ခုလို ႏွင္းမ၀တ္ထားခဲ့ႏိုင္ေတာ့ရင္ေလ. ႏွင္းအသက္မရွင္ေတာ့ဘူးလား။ ႏွင္းအသက္မဲ့သြားခဲ့ျပီလား။ ေမာင့္ေပၚေပးထားခဲ့တဲ့ ႏွင္းရဲ႕ခ်စ္သက္ေတြမဲ႔သြားခဲ့ျပီလား။ ဒီလိုေတာ့မသက္မွတ္လိုက္ပါနဲ႔ေနာ္။ ဆုိ႔နင့္မွဳေတြတင္းက်ပ္ခံစားရင္း....
ရွိဳက္ၾကီးတငင္ရင္ဘတ္ဖိျပီး ငိုမိတယ္။ ႏွင္းငိုသံေၾကာင့္ ပင္ပန္းၾကီးစြာအိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ အေမနဲ႔သမီးေလးႏိုးသြားမွာစုိးရိမ္စိတ္ေၾကာင့္ သို၀ွက္ကာငိုရတာလဲ ပန္းလွပါျပီေမာင္ရယ္။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ၾကတဲ့ သမီးေလးနဲ႔အေမ့ကိုျပဳစုလို႔ အိမ္ဆိုင္ေလးဖြင့္ရင္း၀မ္းစာရွာခဲ့တာေတာင္ သံုးေယာက္စာအတြက္၀မ္း၀ရံံု။ ခါးလွရံု မနည္းအသက္ဆက္ခဲ့ရတာ။ ခုလို ၂ေယာက္သား ေနမေကာင္းျဖစ္ေတာ့ ဘယ္မလဲေဆးဖုိး၀ါးခ။ ေစ်းရင္းဖိုးထဲကထုတ္သံုး ေဆးကုရင္းနဲ႔ ခုဆုိအရင္းလဲျပဳတ္လုနီးပါး။ တည္းတည္းေလးသာက်န္ေတာ့သည္။ သူမဘယ္လိုလုပ္ရပါမည္လဲ။ တစ္ခုထဲေသာအားကုိးရာေရႊတိုေရႊစ နားကပ္ေလးတစ္ရံကလြဲလို႔ သူမမွာဘာမွ ကူကယ္ရာမရွိေတာ့။ အဓိက အေမာေဖာက္ေနတဲ့ အေမ့ခံတြင္းထဲကုိ အစက္ေလး၃စက္ခ်ျပီး အေမာေျပေစႏိုင္မယ့္ ေစ်းအေတာ္ေပးရတဲ့ေဆးတစ္လင္း၀ယ္ႏုိင္ဖို႔။ သမီးေလး အဖ်ားျပတ္ေစဖို႔။ ေနာက္ေန႔ေတြသူမတို႔ ၃ေယာက္၀မ္းေရးဆက္ႏိုင္မယ့္အရင္းအႏွီးေလးရေစဖို႔။.....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ေမာင္ေရ...ေမာင့္ကိုခ်စ္လြန္းေပမယ့္...ႏွင္းအသက္ျမဲေနသေရြ႕ ေမာင့္ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ေလးကုိႏွင္းနဲ႔အတူ အျမဲရိွေနေစလိုေပမယ့္..
ၾကိဳးေတြေလ ၾကိဳးေတြ။ ႏွင္းကိုရစ္ပတ္ေနတဲ့ေႏွာင္ၾကိဳးေတြရဲ႕ရစ္ခ်ည္မွဳ နဲ႔အတူ..ေၾကြးေဟာင္းကိုဆပ္လို႔ ေၾကြးသစ္ခ်ခြင့္ျပဳပါေမာင္.........
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အေတြးေတြပတ္ခ်ာလည္၀ိုင္းရင္း။ မ်က္ရည္ပူေတြကိုအေဖာ္ျပဳရင္း...မိုးစင္စင္လဲ လင္းခဲ့ေလျပီ။ လက္ထဲမွာက ေမာင္ဆင္ေပးတဲ့ နားကပ္ေလးတစ္ရံကုိက်စ္က်စ္ဆုပ္လုိ႔။ မ်က္ရည္ေ၀သီတဲ့မ်က္လံုးေတြက အေမနဲ႔သမီးေလးကိုစိုးရိမ္မွဳန႔ဲ ေ၀ေမွာင္လို႔။ ရင္ထဲကႏွလံုးသားထဲမွာေတာ့ ေမာင့္ကုိေပးထားတဲ့ကတိေတြ ပ်က္ကြက္ရမွာေၾကာင့္ ဆြတ္ပ်ံ႕နာက်င္မွဳကတစ္ဖက္။ အေမနဲ႔သမီးေလးကို အသက္ဆက္ခ်င္တဲ့ ႏြမ္းလ်ပူပန္မွဳကတစ္ဖက္။ အစြန္းႏွစ္ဖက္ရဲ႕ အတင္းအဓမၼ ဆဲြေခၚရာကိုလုိက္ပါေနရသူလို လြန္ဆဲြတဲ့ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ဦးတည္ေနရတာက လမ္းထိပ္မွာရွိေလတဲ့အေပါင္ဆိုင္ဆီသို႔ >>>>>>>>>>>
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~